مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران جاویدان خرد 2251-8932 17 2 2021 02 19 The pillars of Imanul-swedenborg's mystic Thought ارکان اندیشۀ‌ عرفانی ایمانوئل‌ سودنبرگ 35 62 127967 10.22034/iw.2020.184620.1316 FA حبیب بشیرپور مدرس، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران شهرام پازوکی گروه ادیان و عرفان، پژوهشکده حکمت و دین پژوهی Journal Article 2019 05 06 Abstract:<br />Immanuel Swedenborg (1772-1688), the Protestant Christian mystic, was able to pass on the appearance of the material world in the light of understanding intuitive truths and to attain the intuitive facts of the real world, thereby gaining a semantic understanding of the events of the appearance world. Mystical thought of Immanuel Swedenborg forms on the basis of three fundamental principles. First, the principle of correspondence, which is the main axis of his mystical thought, is such that the hidden presence of this theory can be traced back in the rest of his ideas again. The second pillar of the mystical thought of Swedenborg is presented in the form of a different interpretation of the biblical text through the use of symbolic components which in this direction leads to the formation of an interpretive and symbolic interpretation of Bible verses, which is in the interest of the attention of the scholars and scholars. In the third pillar of his mystical thought, he addresses the various periods of humanity and how man relates to spiritual realms which is a very luminous beginning, and is the end with separation and parting, and hopes to reach light. چکیده:<br />ایمانوئل سودنبرگ(1688-1772)، عارف مسیحی پروتستان، توانسته بود در سایة درک حقایق شهودی از ظواهر عالم مادی گذر کند و به شهود حقایق عالم واقع نائل آید و از این طریق به ساحت معناشناختی وقایع عالم ظاهر دست یابد. اندیشة عرفانی ایمانوئل‌سودنبرگ بر بنیاد سه‌اصل مهم شکل می‌گیرد. نخست اصل‌تناظر که رکن اصیل اندیشة‌عرفانی وی محسوب می‌شود، به‌گونه‌ای که حضور پنهان این‌نظریه در ذیل دیگر آرأ وی نیز قابل ردگیری است. دومین رکن اندیشة‌عرفانی سودنبرگ در قالب ارائة تفسیری متفاوت از متن کتاب‌مقدّس و با استفاده از مؤلفه‌های نمادشناسانه محقق می‌شود که در این‌راستا منجر به‌شکل‌گیری تفسیری تأویل‌گرایانه و نمادین از آیات کتاب‌مقدّس می‌شود که درخور توجه اهل‌نظر و محققان است. وی در سومین رکن اندیشة‌ عرفانی خود به‌تبیین دوره‌های مختلف بشریت و چگونگی ارتباط انسان با عوالم‌معنوی می‌پردازد که حکایت از آغازی بسیار نورانی، و انجامی همراه با غربت و فراق و امیدوار به‌رسیدن به‌روشنایی دارد. http://www.javidankherad.ir/article_127967_2b55940081bec4193899e1ffb4dee783.pdf