مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران جاویدان خرد 2251-8932 19 2 2023 03 19 Humanism in Conflict Between Humanities, Religiosity and Ideology امانیسم در کشاکش میان علوم انسانی، دینداری و ایدئولوژی 71 98 174269 10.22034/iw.2023.381773.1666 FA سید مسعود زمانی استادیار و عضو هئت علمی Journal Article 2023 01 16 The following treats humanism and its problematical relation to humanity, religiosity and its ideological meanings, against this ideological illusion that humanism is the replacement of God by human being, that which is considered as the anthropocentrical foundation of humanities. It specifies humanism firstly as the historical phenomena in Italian at the beginning of modern time. Secondly, its literary signification as "human" and "humanity", will be debated, that which is used in countless usages. It includes the third ideological meaning as in Enlightenment, that centralizes the mankind place in the world in opposite to God.<br />Humanities, nevertheless, emerge from Humanism as historical phenomena, i.e. from <em>studia</em> <em>humanitatis</em> and its different synonyms as unofficial pedagogic program that was widespread in Europe. It would be factually forgotten with making the termini "Humanism" and "Renaissance" in 19^th century, in so-called "the age of Ideology". Thus, it would be opened up with countless ideological meanings of humanism in future, including its secular or religious meaning.<br />Heidegger's <em>Letter on Humanism</em> as a Reference Text will be first discussed as certification for European common historical understanding of Humanism until middle of 20^th century, thereupon as the philosophically most important critique on humanism.<br />Also, humanism is in no way the anthropocentrical foundation of humanities, but they are only historically intertwined. Moreover, Humanities hasn't developed in contrary to natural sciences since the middle of 19^th century unlike to common belief.  مسئلة این نوشتار امانیسم است و نسبت‌اش با علوم انسانی و دینداری، دربرابر این توهم در ایران که امانیسم را مبنای انسان‌شناختی علوم انسانی می‌داند و ناسازگار با دین. از سه معنای تاریخی، لفظی و ایدئولوژیک، معنای تاریخی همان پدیدة معروف است در ایتالیا و اروپای دورة نوزایی. معنای لفظی مترادف انسانی است و در معانی ثانوی بی‌شماری می‌آید، ازجمله درین معنای ایدئولوژیک که انسان در عالم جای خدا را می‌گیرد. ولی علوم انسانی از امانیسم تاریخی برآمده‌اند، از studia humanitatis (مطالعات انسانی) که به صورت‌های مختلف در اروپا رایج بوده‌اند. این معنا با جعل لفظ امانیسم در قرن 19 یعنی در عصر ایدئولوژی فراموش می‌شود. همین بعدا بابِ معانی بی‌شمار ایدئولوژیک امانیسم ازجمله معنای سکولار یا دینی آن را می‌گشاید،. نامه دربارة امانیسم هایدگر را همچون متن مرجع شاهدی است بر فهم تاریخی-عمومی اروپاییان از آن تا نیمة قرن بیستم. از لحاظ فلسفی نیز نامه مهمترین نقد امانیسم است. http://www.javidankherad.ir/article_174269_03b7ab177d4b4feb79a9bac12e86464b.pdf