مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران جاویدان خرد 2251-8932 20 2 2024 02 20 Why there is no mention of conjunction in the Avicennian system of logic? چرا در نظام منطق سینوی از ادات عطف صحبت نشده است؟ 191 214 189796 10.22034/iw.2024.419604.1734 FA حمید علایی نژاد پژوهشگر پسادکتری، گروه فلسفه، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-7003-7015 سیّد معین دوستانی‌نژاد دانشکده فیزیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران 0009-0007-6620-1816 Journal Article 2023 10 08 In the Avicennian system of logic, the types of propositions are exclusive to categorical propositions, conjunctive conditional propositions, and disjunctive conditional propositions. So, this important question arises: Why Avicennian logicians have not addressed conjunctions? Our attempt in the current research is, to provide an acceptable answer to the question. In the Avicennian logic, the criterion for a sentence being a proposition is that by saying it, a single judgment is expressed by the speaker. According to the criterion, categorical and conditional propositions are considered to be types of proposition because expressing them implies only a single judgment. As a result, conjunctive propositions cannot be placed as a type of propositions, next to categorical and conditional propositions; because unlike the parts of conditional sentences, which do not have truth value, expressing a conjunctive proposition implies several judgment, and its parts have truth value during the combination. در نظام منطق سینوی انواع قضایا منحصر به قضیّۀ حملیه، قضیّۀ شرطیۀ متّصله و قضیّۀ شرطیۀ منفصله بوده،و در آن از قضایای عطفی صحبت نشده است.بر این اساس، این پرسش مهمّ مطرح می‌شود که چرا منطق‌دانان سینوی به ادات عطف نپرداخته‌اند؟ تلاش ما در پژوهش حاضر این است که اوّلاً پاسخی قابل‌قبول برای این پرسش ارائه نماییم؛ ثانیاً نارسائی برخی از دیدگاه‌های موجود در این زمینه را نشان دهیم. در منطق سینوی مناط قضیّه‌بودنِ یک عبارت این است که با اظهار آن عبارتْ حکمی واحد توسّط شخص بیان گردد. در نتیجه، قضایای مرکّب عطفی را نمی‌توان به عنوان قسمی از انواع قضایا در کنار قضایای حملیه و شرطیه قرار داد؛ زیرا برخلاف طرفین قضایای شرطیه که حین ترکیب فاقد حکم هستند و از این رو به‌خودیِ خود ارزشِ صدق ندارند، اظهار ترکیبی عطفیْ متضمّنِ، یا حاکی از، چندین حکم بوده و طرفین آن حین ترکیب قابلیت صدق و کذب دارند. http://www.javidankherad.ir/article_189796_6f72136275aa0fea8395157511843c28.pdf