مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران جاویدان خرد 2251-8932 13 1 2016 09 01 Meditation on the Nature of Assertion تأمّلی در ماهیت تصدیق 111 135 38468 FA مجتبی قربانی دانشجوی دکترای فلسفه دانشگاه قم. سید احمد غفاری قره‌باغ عضو هیأت علمی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران. Journal Article 2016 04 02 Knowledge is divided to knowledge by present and acquired knowledge. In the knowledge by present, unlike of acquired knowledge, the knowledge and the known are confederate. The definition of acquired knowledge is the presence of the image of thing in the mind. It is divided to concept and assertion. There are three groups about the nature of assertion. The first says that the assertion is a complex of judgment and elements of proposition. The second group believe it is the concept along judgment. And finally, assertion is the judgment. But there are differences about the explanation of judgment, i.e. understanding of the proposition's truth. On the other hand, the image of truth is the judgment to the truth of proposition. On author's view, we can obtain the correct definition of assertion, based on the attention to these differences. علم به حضوری و حصولی تقسیم می‌شود. در علم حضوری، علم و معلوم عین هم هستند؛ اما در علم حصولی، علم غیر از معلوم است. علم حصولی را به حضور صورت شیء در عقل تعریف کرده‌اند. علم حصولی به تصور و تصدیق تقسیم می‌شود. در باب ماهیت تصدیق، دیدگاه‌های مختلفی مطرح است که می‌توان آنها را به سه دسته کلی، تقسیم کرد. یک گروه تصدیق را امری مرکب و اعم از حکم و تصورات محکوم‌علیه و محکوم‌به می‌دانند. دسته دوم تصدیق را به تصور همراه با حکم و دسته سوم آن را به حکم و اذعان تعریف می‌کنند؛ هرچند در تبیین ماهیت حکم و تفسیرِ تصور همراه حکم، اختلاف وجود دارد. تصدیق عبارت است از فهم صدق قضیه. از طرفی تصور صدق نیز علم به صدق قضیه است. با دقت در تفاوت‌هایی که بین فهم صدق و تصور صدق وجود دارد، می‌توان ماهیت تصدیق را شناسایی کرد. با شناخت ماهیت تصدیق راه برای بازتعریف علم حصولی هموار می‌شود. http://www.javidankherad.ir/article_38468_d73084414361442cb1fd4d659b395c38.pdf