مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران جاویدان خرد 2251-8932 15 1 2018 08 23 The Treatise in difference among time, perpetual and everlasting رساله فی الفرق بین الزمان و الدهرو السرمد 261 283 69690 10.22034/iw.2018.69690 FA رضا حصاری دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم اسلامی رضوی 0000-0002-6289-2222 حامد ناجی اصفهانی استاد یار دانشگاه اصفهان Journal Article 2017 12 13 Hossein Ibn Ali Tabrizi Khosroshahi is one of Seyyed Kazem Rashty's apprentice.<br /> Until now , Four treatises of khosro Shahi have been recognized in manuscript libraries. HeThe Treatise in difference among time, perpetual and everlasting states himself special point of view ,about time, perpetual and everlasting .in his idea ,Time has two definition ,reality and extrinsic .In reality's definition ,time is one of the body 's features. So extrinsic definition is that ereatable thing in duration of it's creation is protected by GOD .In his point of view the only indivisible thing is GOD. And other creation like noncorpored and corpored are combined by six affairs. These six affairs will be based on the quality of the existence of the object and in accordance with the universe in it. He does not use the conventional interpretations of the intellectuals in relation to time, perpetual ,and everlasting. In his view , the time's perpetual and act container and providence of god. And, providence has several levels .So everlasting has several levels too .It is also perpetual of time wisdom and container's time are physical creatures. This state attempt to analyze his Point of view and shows some of defect s of his ideas. حسین بن علی تبریزی خسروشاهی از علمای شیخیّه و از جمله شاگردان سیّد کاظم رشتی است. تاکنون چهار رساله از در کتاب‌خانه‌های نسخ خطّی شناسایی شده است. وی در این رساله رساله فی الفرق بین الزمان و الدهرو السرمد دیدگاه خاصّ خویش را پیرامون زمان، دهر و سرمد بیان می‌کند. در نظر وی زمان مشتمل بر دو نوع تعریف حقیقی و ظاهری است.در تعریف حقیقی زمان، زمان از جمله مشخّصات جسم به شمار می‌رود؛ لکن تعریف ظاهری زمان بدین معنا است که شیء حادث از هنگام حدوث خویش، امتدادی دارد که حافظ آن خداوند است. در دیدگاه وی خداوند تنها شیء بسیط است و سایر موجودات اعمّ از مجرّد و مادّی از اموری شش‌گانه ترکیب یافته‌اند. این امور شش‌گانه با توجّه به کیفیّت وجود شیء و متناسب با عالم موجود در آن خواهند بود. وی از تعابیر رایج حکما نسبت به زمان، دهر و سرمد استفاده نمی‌نماید. در دیدگاه وی، سرمد وقت و وعاء فعل و مشیّت الهی است، و از آن جایی که مشیّت مشتمل بر مراتبی است؛ لذا سرمد نیز دارای مراتب مختلفی خواهد بود. همچنین دهر وقت عقل و زمان وعاء موجودات جسمانی است. این گفتار بر آن است که دیدگاه وی را تحلیل و بررّسی نموده و برخی از کاستی‌های نظریات وی را نشان داده است. http://www.javidankherad.ir/article_69690_04bbb5d8d292bb95ee2ae9bea433166b.pdf